Τερμιτομπλόγκ

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Γράμματα στο Υπερπέραν :-)

     Πάει καιρός που ξεκίνησε η επικοινωνία μας με τον άλλο κόσμο, το λεγόμενο υπερπέραν ή απλά "τους από κει".

     Σήμερα απολαμβάνουμε την πλήρη ένωση των δυο διαστάσεων, των αθάνατων με τους φθαρτούς, με όλα τα σύγχρονα μέσα που μπορούμε να διαθέσουμε, αεροπορικώς, ατμοπλοϊκώς, σιδηροδρομικώς από την πλευρά μας, αλλά και νοερώς, διακτινιστικώς, πνευματικώς από την πλευρά τους.

     Η αρχή των πάντων όμως, δεν ήταν εύκολη. Εσείς δεν το ζήσατε, απολαμβάνετε τις ευκολίες της ένωσης και επικοινωνίας στη σημερινή σφραγίδα του χρόνου.

     Όλα ξεκίνησαν πριν 300 χρόνια όμως, όταν βρέθηκε τυχαία τρόπος να επικοινωνήσουμε με επιστολές με τα πνεύματα των ανθρώπων που έζησαν στο μάταιο τούτο κόσμο και αποχώρησαν μακαρίως για ταξίδι μακρινό.

     Μέχρι τότε, οι θεωρίες περί του αν συνεχίζεται η ζωή ή αν τερματίζεται με την παύση της καρδιοεγκεφαλικής λειτουργίας, έδιναν και έπαιρναν.

     Ώσπου τυχαία μια μέρα με καταιγίδα, έπεσε κεραυνός σε ένα παλιό γράμμα που είχε πάρει ο αέρας και βολόδερνε δεξιά αριστερά και όταν κόπασε ο καιρός, στο έδαφος είχε εναποτεθεί ένα άλλο γράμμα - απάντηση του προηγουμένου, με τη σημείωση στον πρόλογό του "Ευανθία είμαι ο Ιάκωβος. Ποιος είναι ο Μενέλαος που του γράφεις όλα αυτά τα ερωτόλογα, 20 μόλις χρόνια που έχω φύγει από τον υλικό σας κόσμο?"

     Όπως καταλαβαίνετε, η απαντητική αυτή επιστολή, αφού ήρθε σε γνώση της πιο κοντινής Ευανθίας που ζούσε στην περιοχή και πέρασε από γραφολογικό έλεγχο, μόλις πιστοποιήθηκε θετικά η γνησιότητά της, η ανωτέρω έπαθε καρδιακή προσβολή-ανακοπή και πήγε να συναντήσει τον άντρα της στον άλλο κόσμο.

     Όμως, το ξεκίνημα είχε γίνει. Ένα μικρό καυγαδάκι μέσω επιστολών για τον αποβιώσαντα Ιάκωβο και την εν ζωή Ευανθία, ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα!

     Αμέσως συστάθηκε υπηρεσία διακίνησης πνευματικού υλικού και επιστολών από και προς το υπερπέραν και η δουλειά ξεκίνησε με φούντες!

     Όλοι επικοινωνούσαν με όλους, ενώ υπάλληλοι, έψαχναν να ταυτίσουν ορφανές επιστολές ένθεν κακείθεν! Η αρχική γλώσσα επικοινωνίας τότε, κρίθηκε ότι θα πρέπει να είναι η απλή καθαρεύουσα.

alt

     "Αξιότιμε Αθανάσιε. Από του παρελθόντος μηνός ηρχίσαμεν να εκδίδωμεν ενταύθα περιοδικώς τις επιστολές προς υμάς, υμίν αρκούντως τον σκοπόν της συνεννοήσεώς μας". 

     "Λεωνίδα, αδράξαμε της ευκαιρίας να σου μεταφέρομε δια της επιστολής ταύτης, τα συμβαίνοντα εκάστοτε της οικίας μας εντός της πόλεος αλλά και εις την εξοχήν και εν γένει την κατάστασιν των συντοπιτών μας και τας σχέσεις αυτών προς ημάς".

     "Αγαπημένε σύζυγε, πατέρα, αδελφέ Ιάκωβε. Δυνάμεθα να ελπίζουμε ότι θα έχητε την καλοσύνιν να μας απαντήσετε εμπιστευτικώς περί της κατάστασης της υγείας και μακροζωίας σας εις τόπον χλοερόν..." 

     "Αγλεομένη αγάπη μου, αν ευαρεστηθείς να εισακούσεις της παρακλήσεώς μου, σε παρακαλούμε τας δι' ημάς επιστολάς σας να έχητε την καλοσύνην να διευθύνητε προς υπηρεσία διακίνησης πνευματικού υλικού και επιστολών, όπερ θα φροντίζει να μοι τας στέλλει ασφαλώς. Δέχθητι τους ασπασμούς Όλως υμέτερος"

     Τα γράμματα όπως καταλαβαίνετε, αφού μαζευόντουσαν, αρμόδιοι υπάλληλοι τα έριχναν σε κεραυνούς εν μέσω καταιγίδων και όταν κόπαζε ο καιρός, μάζευαν τις απαντητικές επιστολές.

     Στην εξέλιξη τους τα κείμενα, πέρασαν στη δημοτική γλώσσα, μόλις βεβαιώθηκε ότι ήταν αυτή κατανοητή από τα αερικά - πρώην συνανθρώπους μας. Έτσι, το ύφος άλλαξε ελαφρά:

     "Μήτσο, να μην ξαναμαλώσεις τα παιδιά. Δε φτάνει που αυτοκτόνησες, ζητάς και τα ρέστα και σου φταίμε εμείς που αργήσαμε δυο μέρες να σου γράψουμε".

     "Αθανασία, τι θα πει δε φοράτε ρούχα εκεί που είστε! Και πως κυκλοφορείς τσίτσιδη ανάμεσα από τόσες φυλές αρχαίων, αρχαιότερων αλλά και πιο πρόσφατων ανδρών?"

     "Περικλή, ένα σου λέω! Μην έρθω εκεί πέρα, την έβαψες! Αλίμονό σου κακομοίρη που μου πουλάς και πνεύμα!"

     Ξέρω ότι φαίνονται παλιές ιστορίες όλα αυτά, τώρα σηκώνεις ένα τηλέφωνο, στέλνεις ένα μήνυμα, μαζεύεις τα πράγματά σου και πας ταξίδι αλε ρετουρ, αλλά, σωστός ζωντανός, είναι ο ενημερωμένος ζωντανός. 

     Τι ιστορία θα παραδόσουμε άλλωστε στις νεότερες γεννιές?

Καλημέρα..Smile


Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Μια καλημέρα είναι αυτή..:-)

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/40/1d/76/401d76573e94a1eb678c63ae3659500c.jpg

     Μια καλημέρα σε όλους τους φίλους του pathf και, μην τα συζητάτε, μην τα συζητάτε!

     Aπό παραπληροφόρηση που λέτε, νόμιζα ότι οι αρκούδες πέφτουν σε θερινή νάρκη - λάθος μου - και τυχαία ξύπνησα μια, που κοιμόταν για βράδυ και τώρα με έχει πάρει στο κυνήγι. Ίσα που της ξέφυγα λίγο, να προλάβω να κάνω αυτή την εγγραφή!

     Έλεγα που λέτε - η αλήθεια είναι ότι τώρα θα πω - ότι με την κρίση έχει αλλάξει το είδος και το ύφος των επαγγελμάτων. Έτσι, βρήκα κι εγώ δουλειά σε μια εταιρεία που σκοπό έχει να βοηθά να κυλούν ομαλά τα πράγματα και να μη διακόπτονται, χωρίς σοβαρή αιτία.

     Για παράδειγμα, βρέθηκα προχθές σε ένα δικαστήριο και κάποια στιγμή, ανακοίνωσε ο πρόεδρος ότι θα διακόψει, επειδή ο γραμματέας θα κατέβη από την έδρα λόγω λήξης του ωραρίου του.

     Είχαν μείνει μόνο δυο υποθέσεις και αμέσως επενέβην παίρνοντας το λόγο:"-Θα πρότεινα στο σεβαστό σας δικαστήριο, να συνεχίσει να δικάζει μέχρι να ολοκληρωθούν οι υποθέσεις!"

     Στην ερώτηση του Προέδρου "-ποιος είστε κύριε?", έδειξα την εταιρική μου κάρτα η οποία σαφώς περιέγραφε τα καθήκοντά μου. Το δικαστήριο, μετά από μίνι συνεννόηση αποφάσισε να συνεχίσει και το έπραξε μέχρι τέλους.

     Το ίδιο συνέβη και όταν βρέθηκα στον τερματισμό των λεωφορείων. Ένας οδηγός, ήθελε να κλείσει τη βάρδια, αλλά είχε ακόμα ένα τέταρτο εργασίας να διανύσει. Του πρότεινα τότε να κάνει ένα ακόμα δρομολόγιο και φυσικά μετά τις απαραίτητες διευκρινήσεις, συμφώνησε.

     Η δουλειά αυτή, μη νομίζετε, είναι σκληρή. Περνώντας έξω από ένα σπίτι, άκουσα κάποιον να λέει "-σταματώ, δεν μπορώ άλλο" και μια γυναίκα να του aπαντά "-Έλα, λίγο ακόμα"

     Χωρίς να το σκεφτώ, χτύπησα το κουδούνι, μου άνοιξαν και μόλις μου εξήγησαν ο μεν άντρας ότι δεν αντέχει άλλο μετά από τέσσερις ώρες αχαλίνωτου σεξ και η γυναίκα ότι ήθελε λίγο ακόμα, τους πρότεινα να συνεχίσουν την καλή δουλειά και μετά τις απαραίτητες διευκρινήσεις (ποιος είσαι εσύ κλπ) δέχτηκαν την προτροπή μου.

     Η δουλειά δεν είναι εύκολη και για κάθε παρέμβαση στην καθημερινότητα των ανθρώπων, συμπληρώνω ειδική έκθεση που περιλαμβάνει και πόρισμα πεπραγμένων. Γι αυτό έχω χαθεί από τη γειτονιά μας λίγο καιρό τώρα και..μισό..

     "-Έλα γείτονα, βλέπω ότι παράτησες το πότισμα των λουλουδιών στη μέση! Ποιος καύσωνας? Μα ο ήλιος δεν είναι ακόμη κατακόρυφος! Άκου τι θα προτείνω! Λέω να συνεχίσεις να ποτίζεις και... μη βρίζεις, ιδού η κάρτα μου! Ναι αληθινή είναι! Πράγματι έχεις την τιμή να μένεις δίπλα μου! Α, θα συνεχίσεις το πότισμα! Έτσι μπράβο, κρίμα είναι τα λουλουδάκια, του Θεού είναι κι αυτά!"

     Όπως είδατε, δεν υπάρχει χρόνος ούτε για μια απλή εγγραφή με αυτή τη δουλειά! Παντού χρειάζεται η παρέμβασή μου. Θα επανέλθω δυναμικά όμως, μόλις μπουν όλα σε τάξη.

     Προς το παρόν, εύχομαι να είστε όλοι καλά, να χαμογελάτε, να είστε βέβαιοι ότι όλα θα πάνε περισσότερο από καλά και να έχετε μια όμορφη συνέχεια...Smile

     "-Εσύ ο απέναντι, σε βλέπω! Άφησες τον καφέ σου στη μέση! Τι ποιος είμαι εγώ? Δες την κάρτα μου! Ναι, είναι αληθινή! Έτσι μπράβο, συνέχισε! Αν αφήνουμε τις δουλειές μας στη μέση, πως θα πάμε μπροστά?"

http://i.pinger.pl/pgr160/c73391aa000a9d2e4e4a5abd/

     Η αρκούδα! Ξέχασα την αρκούδα! Ανάθεμα, δεν προλαβαίνω ούτε τα παπούτσια μου να βάλω! Τρεχάτε ποδαράκια μου...Smile

http://im1.peldata.com/bl3/20902/24bg.jpg
Καλημέρα..Smile


Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Σάββατο με Μπλουζ :-)

blues dance.jpg

     Τι θα λέγατε να ξεκινήσουμε το Σάββατο με μπλουζ μουσική και τραγούδια? Για να πάει καλά και ήρεμα η μέρα? 

     Έκανα κάποιες πολύ καλές - πιστεύω - επιλογές και όσοι έχετε ταξιδιάρικη και μουσική διάθεση, προσδεθείτε. 

     Κατά τη διάρκεια της πτήσης, θα σερβιριστεί και πρωινό..Smile

     Πάμε..Smile

Καλημέρα..Smile


Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Ονειροναύτες :-)

     Τι να σας πω σήμερα, αφού συνήθως δε με πιστεύετε σε ότι σας λέω. Η αλήθεια είναι πως καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια να σας μεταφέρω στην πραγματικότητα που περιγράφω.

     Τέλος πάντων, εγώ θα περιγράψω τα γεγονότα και ο καθένας ας πιστέψει αυτό που αισθάνεται και καταλαβαίνει ως αληθινό.

     Θα έχετε ακούσει για τους ονειροναύτες, οι οποίοι κάνουν ταξίδια στον κόσμο του ανεξερεύνητου, σε ουτοπικές περιπέτειες, στον πλανήτη των συνειρμών, των αναμνήσεων και των εμπειριών.

     Πρόσφατα έκανα μια σπουδαία ανακάλυψη: Ο κόσμος που ζούμε, αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα, δεν είναι κάτι περισσότερο από τον κόσμο του ύπνου μας, στον ξύπνιο μας. 

      Έχουμε την απατηλή εντύπωση δλδ ότι είμαστε ξύπνιοι, ενώ στην πραγματικότητα κοιμόμαστε με "ενσυνείδητο ενθουσιασμό", από τον κόσμο του ύπνου, όπως το λέμε εμείς εδώ, στον κόσμο του ξύπνιου. 

      Η αλήθεια είναι όμως ότι, για να κοιμηθούμε και να ονειρευτούμε, πρέπει να σηκωθούμε από το κρεβάτι μας, κάτι που κάνουμε "στην εδώ ζωή" και να ζήσουμε το όνειρο που ήδη βιώνουμε.

      Όταν με το καλό ξαπλώσουμε και θεωρήσουμε ότι κοιμηθήκαμε εδώ, ουσιαστικά ξυπνάμε εκεί. Στην ουσία, η λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το φανταστικό από το πραγματικό, μας ωθεί σε μια περιπλάνηση στις ψευδαισθήσεις, ασύμβατη με το πραγματικό σκηνικό, δημιουργώντας έντονη την αίσθηση μιας χαρτογραφημένης πραγματικότητας, της ζωής δλδ που ζούμε. 

      Νομίζουμε ότι επειδή "στα όνειρα" συμμετέχουμε σε υπερβάσεις όπως να γινόμαστε αόρατοι, να περνάμε μέσα από τοίχους, να εκτοξεύουμε φωτιές με τα χέρια μας, να τηλεμετακινούμαστε, να υλοποιούμε σκέψεις, να ενσαρκώνουμε χαρακτήρες, να ερωτοτροπούμε με τοπ μόντελς, να εξερευνούμε άγνωστους πλανήτες, να πλάθουμε δικά μας ονειρικά τοπία, αυτό είναι εικονική πραγματικότητα και στην ουσία έχουμε βυθιστεί στην ευδαιμονική μελωδία του ύπνου. 

      Αυτά όλα όμως δεν είναι παρά ένα είδος άμυνας ενάντια στην ονειρική συνειδητότητα, που καταφέρνει να ξεγελάει ακόμη και τους πιο έμπειρους ονειροναύτες, που ζουν μια παράδοξη εμπειρία του ξύπνιου μέσα στον ύπνο. 

      Οι υπερβολικά ρεαλιστικές σκηνές ζωής που βιώνουμε, μπορεί ξαφνικά από μια μικρή, ασύμβατη λεπτομέρεια ή ίσως κάποια στιγμιαία έμπνευση ή ονειρική λογική, να μας αποδείξει το αντίθετο από αυτό που πιστεύουμε και να ανοίξουν οι πύλες για την πλήρη συνειδητοποίηση, ότι βρισκόμαστε μπροστά σε εκπλήξεις, συμπτώσεις και άλλες απρόσμενες καταστάσεις, που εμπεριέχουν έντονα ονειρικά στοιχεία, τα οποία μοιάζουν με την ίδια την πραγματικότητα, κατά παράβαση των φυσικών νόμων, όπως εμείς δεν τους ξέρουμε. 

      Σ΄αυτή τη ζωή, όλα μας τα κέντρα βρίσκονται σε σύγχυση, μπλέκονται το ένα με το άλλο και τα κάνουν θάλασσα και όπως θα έδειχναν έρευνες που δεν έγιναν, βιώνουμε ένα μηχανισμό ονειρικής συνείδησης που ονομάζεται «ψεύτικη αφύπνιση», σε μια ασύμβατη πραγματικότητα, στη ζωή, στον έρωτα και στον θάνατο. 

     Πρέπει να βρεθούμε λοιπόν σε προσυνειδητή φάση και να αναρωτηθούμε: Μήπως ονειρεύομαι? Μήπως απλά συμμετέχω σε συνειδητά - διαυγή - φωτεινά όνειρα, ως άλλος άρχοντας του ονειρόκοσμου και απλά ζω παράξενες ιστορίες, σαν να ήταν φυσιολογικά και καθημερινά συμβάντα? 

      Τις απαντήσεις αυτές, μπορεί να τις δώσει μόνο ένας μάγος του υποσυνείδητου, στο ονειρικό μας βασίλειο, ο οποίος θα μας βοηθήσει να προσεδαφιστούμε εκούσια και ομαλά από την "πραγματική" ζωή, στην ονειρική λογική κι από τα εργαστήρια των ονείρων, σε μια παράδοξη εμπειρία ονειρικής συνειδητοποίησης της πραγματικότητας. 

      Νομίζω πως με τη σημερινή μου εγγραφή, βοήθησα να ξεδιαλύνουμε αρκετά θολά σημεία αυτού που ονομάζουμε πραγματικότητα και να φωτίσουμε με λεπτομέρεια και υπέρβαση την αυθεντική ζωή. Για να τα λέμε με το όνομά τους τα πράγματα..Smile

Καλημέρα..Smile
alt


Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Ηλιόλουστη Μουσική Κυριακή..:-)

     Ξημέρωσε μια ηλιόλουστη Κυριακή και υποψιάζομαι πως κάποιοι είναι ακόμα στο κρεβάτι τους!

     Το θέμα μου σήμερα, λογίζεται σαν μουσικό ξυπνητήρι. Πιο ήρεμη μουσική και τραγούδια στην αρχή - επί κλασσικότερου ρεπερτορίου βεβαίως βεβαίως - και δυνάμωμα όσο περνά η ώρα, μέχρι τελικού ξυπνήματος!

alt

     Σηκωθείτε από καρέκλες, ντιβάνια, καναπέδες, παιδικές κούνιες, πορτ μπεμπέ, τσουλήθρες, βγείτε από τα συστάρια, από τα κομοδίνα, κατεβείτε από τα πατάρια, από την ταράτσα, από τα δέντρα και ας αδράξουμε όλοι μαζί αυτή την όμορφη μέρα!

     (Μη μου κουκουλώνεσαι εσύ, σε βλέπω! Μη χώνεις το κεφάλι κάτω από το μαξιλάρι! Κάτσε να πατήσω play και θα δούμε αν ξυπνάς ή ακόμη κοιμάσαι! Tongue)

Καλημέρα..Smile


Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Μια Reggae Kαλημέρα..:-)

     Λοιπόν, σήμερα μου ήρθε να πούμε καλημέρα με ρέγκε τρόπο. Έχω φτιάξει καφέ και προσπαθώ να ανοίξουν τα μάτια μου. Οπότε, κάτι έπρεπε να κάνω γι αυτό. 

     Όσοι είστε στην ίδια κατάσταση με μένα, ελάτε να ξυπνήσουμε για τα καλά. Πάμε..Smile

Καλημέρα..Smile


Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

Πολυκατοικίες διαστημόπλοια, διαστημικά ψάρια! :-)

     Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά. Εντάξει, υπάρχει και η ώρα του παιδιού, αλλά κάποιες στιγμές πρέπει να στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων και να χρησιμοποιούμε μεταξύ μας τη σοβαρότητα που πρέπει σε ανάλογα γεγονότα. 

     Θα ξεκινήσω από την παιδική μας ηλικία. Τότε που όλα τα κοριτσάκια ονειρεύονταν να γίνουν πριγκίπισσες και όλα τα αγοράκια, αστροναύτες! 

     Τα χρόνια στη συνέχεια πέρασαν, τα κοριτσάκια διαφεντεύουν τις ζωές μας, σαν αληθινές πριγκίπισσες και τα αγοράκια μεγάλωσαν, συνεχίζοντας να ονειρεύονται ότι μια μέρα θα γίνουν αστροναύτες!

     Εγώ, που ήμουν από μικρός πιο πρακτικό μυαλό, έβλεπα τις πολυκατοικίες που υπήρχαν στις πόλεις και ήμουν σχεδόν βέβαιος ότι ήταν διαστημόπλοια, τα οποία μια μέρα, θα εκτοξεύονταν στο διάστημα και θα έκαναν - τουλάχιστο - τροχιά γύρω από τη Γη.

     Κάμποσα χρόνια αργότερα, ήρθε το προηγούμενο εξάμηνο. Ούτε αστροναύτης είχα γίνει, πολύ περισσότερο καμιά πολυκατοικία δεν είδα να εκτοξεύεται ποτέ στο διάστημα!

     Εκεί που το είχα πάρει απόφαση ότι τα πράγματα είναι όπως ακριβώς τα βλέπουμε και όχι όπως τα φανταζόμαστε, με φώναξε ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, ο κος Λέλος:

     -Νίκο, μπορώ να σου πω ένα λεπτό?

     Κατά την προσφιλή μου τακτική, έκανα ότι δεν άκουσα και προσπάθησα να εξαφανιστώ, βγαίνοντας από την κεντρική είσοδο με σκοπό να χαθώ στο πλήθος.

     Δεν είναι ότι είμαι ακοινώνητος, ούτε αποφεύγω τους γείτονες, όμως ο εκάστοτε διαχειριστής, πάντοτε και μονότονα, έχει ένα αίτημα: Να δώσει και στους υπόλοιπους "λίγο τη διαχείρηση"!

     Για να σας δώσω να καταλάβετε, στην πολυκατοικία μας, τα καθήκοντα του διαχειριστή, τα εξασκούν μια χαρά τρία άτομα που επί χρόνια εναλλάσσονται μεταξύ τους.

     Προσωπικά, όλο μπράβο και μπράβο τους λέω σε κάθε ενημέρωση που μας κάνουν, για να τους τονώσω το ηθικό και να θέλουν να κρατήσουν τη θέση κι άλλο.

     Όμως, κατά καιρούς, όλο ζητάνε να κάνει η διαχείρηση κύκλο και στους υπόλοιπους! Να μοιραστούν και οι άλλοι τα βάρη των ευθυνών, όπως οι ίδιοι λένε!

     Έτσι κι εγώ, προσπάθησα να διαφύγω διακριτικά, μόλις άκουσα να προφέρει φωναχτά το όνομά μου στον αέρα του ισογείου, ο ανωτέρω. 

     Στην είσοδο όμως, με περίμεναν οι υπόλοιποι δυο συνδιαχειριστές! Κανονική ενέδρα μιλάμε! Με έπιασαν ο ένας από τον ένα αγκώνα και ο δεύτερος από τον άλλο και σχεδόν σηκωτό με ξαναπήγαν προς τα μέσα, όπου ερχόταν και ο διαχειριστής!

     -Νίκο, ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ξανάπε αυτός, - Τι παιδιαρίσματα είναι αυτά που κάνεις? Διαχειριστής είπαμε να αναλάβεις, δεν είπαμε να σε κρεμάσουμε!

     -Μα το ίδιο είναι, του απάντησα! - Εδώ δεν ανοίγω σε γνωστούς και κάνω ότι λείπω κάθε φορά που μου χτυπούν την πόρτα, θα έρχεται ο κάθε πικραμένος γείτονας και θα μου λέει το κοντό του και το μακρύ του? συνέχισα

     -Εμείς δλδ που ανοίγουμε την πόρτα μας στον πάσα ένα, τι είμαστε?

     -Εσείς έχετε συνηθίσει, ρωτάτε κι εμάς που δεν ξέρουμε από τέτοια!

     -Να αναλάβετε και οι υπόλοιποι! κι εμείς ασυνήθιστοι ήμασταν!

     -Εγώ έχω όνομα, δεν ειμαι "οι υπόλοιποι" είπα και ακολούθησαν και άλλα τέτοια γαργαλιστικά.

     Καθώς μιλούσαμε, κατέβηκε και ο δικηγόρος από τον 4ο και αφού του ζητήθηκε από τους παρισταμένους, άπλωσε τραχανά τα χαρτιά του και άρχισε να μου δειχνει τους νόμους και τα άρθρα που με υποχρεώνουν να αναλάβω τα σχετικά καθήκοντα!

     Να μη σας τα πολυλογώ, ο διάλογος συνεχίστηκε για αρκετή ακόμα ώρα!

     Στα δυο στενά στριμωγμένος και αφού δεν μπορούσα να επαναλάβω την έξοδο του Μεσολογγίου, έπεσα ηρωικά μαχόμενος, δεχόμενος έστω για μια χρονιά, να τηρήσω τη σειρά μου στη συγκεκριμένη διαδοχή!

alt

     Το τελετουργικό ήταν σαν κανονική στέψη του βασιλιά Εδουάρδου στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Η μπάντα της πολυκατοικίας παιάνιζε εμβατήρια, δέκα παρθένες έριχναν λουλούδια καθώς διέσχιζα τον διάδρομο του ισογείου, όπου κάπου δίπλα στο θυρωρείο, με περίμενε ο πρώην διαχειριστής, με παραστάτες τους πιο πρώην, να μου παραδώσουν τα κλειδιά του λεβητοστασίου, της κεντρικής αποθήκης και των λοιπών κοινόχρηστων χώρων, μαζί με μια φιλοτεχνημένη επί τούτου περγαμηνή, η οποία περιέγραφε το ιστορικό της στιγμής!

     Στη συνέχεια, σε μια ειδική τελετή ενημέρωσης, κεκλεισμένων των θυρών, έμαθα το μεγάλο μυστικό! Οι πολυκατοικίες δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνονται. Ο κος Λέλος μου παρέδωσε απόρρητα σχέδια πτήσηςExclamation mark, τα οποία ζωντάνεψαν τα παιδικά μου όνειρα!

     Στην ενημέρωση αυτή, έμαθα ότι οι πολυκατοικίες είναι κρυφά διαστημόπλοια, ακριβώς όπως πολλά σημεία της εθνικής οδού είναι κρυφά αεροδρόμια!

     Η πληροφορία είναι άκρως εμπιστευτική, την γνωρίζουν μόνο οι διατελέσαντες διαχειριστές των πολυκατοικιών τους και κανείς άλλος, γι αυτό παρακαλώ εχεμύθεια! Μεταξύ μας και δεν ξέρετε τίποτα~ Σας εμπιστεύομαι αυτή τη στιγμή, έτσι?

     Έμαθα λοιπόν ότι οι πολυκατοικίες σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, εκτοξεύονται στη στρατόσφαιρα, με σκοπό να ελεγχθεί τόσο η πτητική τους ικανότητα, όσο και να δοκιμαστούν νεότερες τεχνολογικές εξελίξεις και εφευρέσεις!

     Ο κος Στρατίκης (ο ένας εκ των άλλων δύο πρώην διαχειριστών) μάλιστα, ανέλαβε να με εκπαιδεύσει ως πιλότο, γιατί σε λίγους μήνες είχε προγραμματιστεί να πετάξει η δική μας πολυκατοικία στο διάστημα και γι αυτό επέμεναν να είμαι εγώ στο τιμόνι της διαχείρησης, μιας και ούτως ή άλλως δεν πολυπατούσα στη Γη γενικότερα (έτσι μου είπαν, αλλά δεν κατάλαβα τι εννοούσαν, εγώ μια χαρά πατούσα πάντα στο έδαφος) 

     Ο κος Καραχάλιος (ο άλλος των άλλων), ανέλαβε να μου μεταφέρει την εμπειρία του και κάποια κόλπα, ως επί το έργο πιλότος, στην προηγούμενη διαστρική πτήση της πολυκατοικίας.

     Και ήρθε η ώρα που εκτοξευστήκαμε. Στείλαμε όλους τους ενοίκους σε διακοπές, με την έξυπνη δικαιολογία των γιορτών του Πάσχα και μεις κάνουμε βόλτες στην τροχιά της Γης. 

     Ήδη έχουμε κάνει τέσσερις περιστροφές και μπήκαμε στην πέμπτη και τελευταία και μιας και δεν έχω τι να κάνω εδώ πάνω, είπα να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου. 

     Δε θα σας κουράσω με τα τεχνικά χαρακτηριστικά της εν λόγω εκτόξευσης, πτήσης και της επικείμενης προσγείωσης, δε θα έχετε άλλωστε πιστέψει λέξη από όσα λέω και σας δικαιολογώ. Κι εγώ έτσι σκεφτόμουν μέχρι πριν λίγους μήνες.

     Θα σας αποκαλύψω μόνο τούτο: Εδώ πάνω, γύρω από τη Γη που πλέει η πολυκατοικία μας, για να περάσει η ώρα, έχουμε ρίξει πετονιές και ψαρεύουμε διαστημικά ψάρια!

     Οτιδήποτε άλλο σας έχουν πει για την περιστροφή της Γης αλλά και για τους δορυφόρους, ξεχάστε το! Αστροψαρόβαρκες κυκλοφορούν εδώ γύρω, που έχουν απλώσει παραγάδια, γιατί ως γνωστόν, το διαστημικό ψάρι είναι και ακριβό στην αγορά! 

     Αλλά αυτό το θέμα και όχι μόνο,  ίσως αποτελέσει το υλικό επόμενης εγγραφής μου!

Καλημέρα..Smile

alt


Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Εντομοκαταστάσεις! :-)

alt

     Μια ανάσα κίνησης στο blog και σε όσους αρέσει να χρησιμοποιούν τα έντομα στα τραγούδια τους, πεδίο δόξης λαμπρόν το σημερινό μου θέμα. 

     Καλώς σας βρήκα και πάλι. Πάμε δυνατά και χαμογελαστά..Smile

Καλημέρα..Smile


Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Τραγούδια που αγαπήσαμε :-)

alt

     Εντάξει, μη φανταστείς, πέρασα μια βόλτα από το youtube, έκανα ένα έτσι, έβγαλα μερικά διαμαντάκια από κει μέσα και τα άπλωσα στο blog.

     Βροχερή βραδυά σήμερα, ποτάκι, από εκείνο που μια φορά κάθε τρίμηνο βάζω, δεν ακούμε και κανένα τραγούδι, είπα και να μαστε!

     Όποιος έχει διάθεση και όρεξη, βάζει ελεύθερα ποτό, κάθεται στον καναπέ αναπαυτικά, κλείνει τα μάτια και πάμε μουσικό ταξίδι..Smile

Καλημέρα..Smile


Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

“Moomin”: Δειπνήστε παρέα με ένα… λούτρινο! :-)

     Οι Ιάπωνες δίνουν τέλος στη μοναξιά μέσα από το νεόκοπο εστιατόριο-καφέ εν ονόματι "Moomin" στο Τόκιο που έρχεται να ανατρέψει όλα όσα γνωριζαμε μέχρι σήμερα. Δεν έχετε παρέα για να βγείτε για φαγητό;

alt 

     Ο κολλητός σας δεν μπορεί να σας ακολουθήσει για καφέ; Κανένα πρόβλημα αφού στο συγκεκριμένο μαγαζί τη λύση δίνει ένα ... λούτρινο ζωάκι. 

alt

     Μάλιστα καλά διαβάσατε. Πλέον δεν θα είναι άδεια η καρέκλα απέναντί σας αφού εκεί θα καθίσει ένα ελεφαντάκι, ένα αρκουδάκι, ένα ζωάκι τέλος πάντων έτοιμο να ακούσει ό,τι έχετε να του πείτε.

alt

     Άλλωστε γι' αυτό είναι οι φίλοι, δεν είναι; Το "Moomin" είναι ένα θεματικό εστιατόριο βασισμένο σε μια σειρά από εικονογραφημένα φινλανδικά βιβλία για μια οικογένεια πλασμάτων που θυμίζουν ιπποπόταμους. 

alt

     Το απρόσμενο "ραντεβού" ή το ... ραντεβού στα τυφλά αν θέλετε είναι εδώ και σας περιμένει. Θα σας κάνει παρέα όση ώρα θέλετε, θα σας ακούσει χωρίς αντίρρηση και την επόμενη φορά θα σας δείξει και τους φίλους του! 

alt

     "Η μοναξιά ειναι πολύ άσχημο πράγμα και έστω κι έτσι ο πελάτης μπορεί να πάρει λίγη χαρά. Πολλοί μάλιστα έρχονται επί τούτου μόνοι τους για να βρουν εδώ τη ... λούτρινη συντροφιά τους", λέει ο υπεύθυνος.

Καλημέρα..Smile
Πηγή: perierga.gr/

Profile

   

Ημερολόγιο

Δεκέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
       

Αρχείο

Μηχανές αναζήτησης

Powered by pathfinder blogs